23.09.2006 / Jungewelt
Die Zukunft definieren

Rede des Präsidenten der Bolivarischen Republik Venezuela, Hugo Chávez, vor der 61. Vollversammlung der Organisation der Vereinten Nationen am 20. September 2006

Zu Beginn möchte ich voller Respekt alle, die dieses Buch noch nicht lesen konnten, einladen, es zu lesen: Noam Chomsky, einer der angesehensten Intellektuellen dieses Amerika und der Welt, eine seiner jüngsten Arbeiten: »Hegemonie oder Überleben – Die imperialistische Strategie der Vereinigten Staaten. » Eine ausgezeichnete Arbeit, um zu verstehen, was in der Welt des 20. Jahrhunderts geschehen ist, was heute geschieht und über die größte Gefahr, die über unserem Planeten lastet: Die hegemonialen Bestrebungen des nord­amerikanischen Imperialismus bringen das Überleben der menschlichen Spezies in Gefahr.Wir warnen weiter vor dieser Gefahr und rufen das Volk der Vereinigten Staaten und die Welt auf, diese Bedrohung zu stoppen, die wie das Schwert des Damokles über uns schwebt. (...) Ich denke, daß die ersten, die dieses Buch lesen sollten, die Brüder und Schwestern Bürger der Vereinigten Staaten sind, denn sie haben die Bedrohung im eigenen Haus; der Teufel ist im Hause. Der Teufel, der Teufel selbst ist im Haus. Gestern kam der Teufel hierher.

Rezept des Teufels

Gestern war der Teufel hier, an diesem selben Ort. Dieser Tisch, an dem es nun an mir ist, zu reden, riecht immer noch nach Schwefel! Gestern, meine Damen und Herren, sprach von dieser selben Bühne der Herr Präsident der Vereinigten Staaten, den ich »den Teufel« nenne; er kam hierher, um als Herr der Welt zu sprechen, als Herr der Welt. Ein Psychiater wäre nicht genug, um die gestrige Rede des Präsidenten der Vereinigten Staaten zu analysieren. Als Sprachrohr des Imperialismus kam er, um seine Rezepte zu verteilen, um zu versuchen, das gegenwärtige Herrschaftsverhältnis zu bewahren, das Ausbeutungs- und Ausplünderungsverhältnis gegen die Völker der Welt. Das wäre gut für einen Film von Alfred Hitchcock, ich würde sogar den Titel vorschlagen: »Das Rezept des Teufels«.Das heißt, der nordamerikanische Imperialismus – und hier sagt es Chomsky klipp und klar – unternimmt hoffnungslose Anstrengungen, um sein hegemoniales Herrschaftssystem zu festigen. Wir dürfen nicht erlauben, daß dies geschieht, wir dürfen nicht erlauben, daß die Weltdiktatur errichtet wird, daß sie sich festigt, daß sich die weltweite Diktatur festigt.Die Rede des Welttyrannpräsidenten ist voller Zynismus, voller Heuchelei; es ist die imperiale Heuchelei, der Versuch, alles zu kontrollieren. Sie wollen uns das demokratische Modell aufzwingen, wie sie es verstehen: die falsche Demokratie der Eliten. Und außerdem ein sehr originelles demokratisches Modell: Durchgesetzt mit Bomben, mit Bombenangriffen und durch Invasionen und Kanonenschüsse! Was für eine Demokratie! (...)Gestern sagte der Präsident der Vereinigten Staaten in diesem selben Saal das Folgende: »Wohin Sie auch sehen, hören Sie Extremisten, die Ihnen sagen, daß man durch Gewalt, Terror und Märtyrertum dem Elend entfliehen und die Würde zurückgewinnen kann«. Wo auch immer er hinblickt, sieht er Extremisten! (...) Nein, wir sind keine Extremisten; was passiert, ist, daß die Welt erwacht und überall wir, die Völker, uns erheben.

Bushs Alptraum

Ich habe den Eindruck, Herr imperialistischer Diktator, daß Sie den Rest ihrer Tage mit einem Alptraum leben müssen, denn wo auch immer Sie hinschauen, werden wir erscheinen, wir, die sich gegen den nordamerikanischen Imperialismus erheben, die die völlige Freiheit der Welt fordern, die Gleichheit der Völker, den Respekt für die Souveränität der Nationen. Ja, Sie nennen uns Extremisten, wir erheben uns gegen das Imperium, wir erheben uns gegen das Herrschaftsmodell.Danach sagte der Herr Präsident Ihnen: »Heute möchte ich direkt zu den Bevölkerungen des Mittleren Ostens sprechen, mein Land wünscht den Frieden...« Das stimmt. Wenn wir durch die Straßen der Bronx gehen, wenn wir durch die Straßen von New York, Washington, San Diego, Kalifornien, irgendeiner Stadt, San Antonio, San Francisco gehen und die Menschen auf der Straße fragen, die Bürger der Vereinigten Staaten, dann will dieses Land den Frieden. Im Unterschied dazu will die Regierung dieses Landes, der Vereinigten Staaten, nicht den Frieden, sie will uns durch Krieg ihr Modell der Ausbeutung und Ausplünderung und ihre Hegemonie aufzwingen. Das ist der kleine Unterschied. Sie will den Frieden, und was passiert im Irak? Was ist im Libanon und in Palästina passiert? Was ist in 100 Jahren in Lateinamerika und weltweit passiert? Und nun die Drohungen gegen Venezuela, neue Drohungen gegen Venezuela, neue Drohungen gegen den Iran... Er sprach zum Volk des Libanon: »Viele von Ihnen haben gesehen, wie Ihre Heime und Ihre Gemeinden im Kreuzfeuer gefangen waren«. Was für ein Zynismus! Was für eine Fähigkeit, schamlos vor aller Welt zu lügen! Die Bomben auf Beirut, die mit millimetergenauer Präzision abgeworfen wurden, sind Kreuzfeuer? Ich glaube, der Präsident denkt an die Westernfilme, als man aus der Hüfte schoß und irgendwer im Kreuzfeuer gefangen war. Imperialistisches Feuer, faschistisches Feuer, mörderisches Feuer, völkermörderisches Feuer des Imperiums und Israels gegen das unschuldige Volk Palästinas und das Volk des Libanon! Das ist die Wahrheit! Jetzt sagen sie, daß sie leiden, daß »wir leiden, weil wir ihre Heime zerstört sehen«.Schließlich kam der Präsident der Vereinigten Staaten, um zu den Völkern zu sprechen, er (...) sprach zum Volk Afghanistans, zum Volk desLibanon: »Dem Volk des Iran sage ich... Dem Volk des Libanon sage ich... Dem Volk Afghanistans sage ich...« Gut, man fragt sich: so wie der Präsident der Vereinigten Staaten diesen Völkern sagt »Ich sage ihnen...«, was würden ihm diese Völker sagen, wenn diese Völker reden könnten. Was würden sie ihm sagen? Ich werde es aufgreifen, denn ich kenne den größten Teil der Seele dieser Völker, der Völker des Südens, der angegriffenen Völker. Sie würden sagen: »Yankee-Imperium go home!« Das wäre der Schrei, der überall ertönen würde, wenn die Völker der Welt mit einer einzigen Stimme zum Imperium der Vereinigten Staaten sprechen könnten.

Neue Ära beginnt

Deshalb (...) kamen wir im vergangenen Jahr hierher (...) und sagten etwas, das heute voll bestätigt wurde, und ich glaube, daß fast niemand hier in diesem Saal aufstehen kann, um sich zu verteidigen: Das System der Vereinten Nationen, das nach dem Zweiten Weltkrieg geboren wurde – akzeptieren wir es ehrlich – ist zusammengebrochen, hat sich aufgelöst. (...) Sie haben uns diese Versammlung in ein rein beratendes Gremium verwandelt, nur beratend, ohne irgendeine Art von Macht, um auch nur auf die geringste Weise der schrecklichen Realität entgegenzutreten, die die Welt erlebt.Deshalb wiederholen wir unseren Vorschlag; Venezuela schlägt hier heute, an diesem 20. September, erneut vor, daß wir die Vereinten Nationen neu gründen. Wir haben im vergangenen Jahr vier bescheidene Vorschläge unterbreitet, die wir für unaufschiebbar dringend halten, damit wir Staatschefs, Regierungschefs, unsere Botschafter, unsere Vertreter sie aufgreifen und wir sie diskutieren.Erstens die Ausweitung – gestern sagte Lula dasselbe – des Sicherheitsrates. (...)Zweitens die Anwendung effizienter Methoden zur Behandlung und Lösung der weltweiten Konflikte, transparente Methoden der Diskussion, der Entscheidungen.Drittens, das erscheint uns grundlegend, die sofortige Abschaffung – und das ist eine Forderung aller – dieses antidemokratischen Mechanismus des Veto, des Veto bei den Entscheidungen des Sicherheitsrates. Nur ein jüngstes Beispiel: Das unmoralische Veto der Regierung der Vereinigten Staaten erlaubte es den israelischen Truppen, frei den Libanon zu zerstören, indem sie ganz offen, vor unser aller Augen, eine Resolution im Sicherheitsrat der Vereinten Nationen verhinderte.Und viertens, notwendig ist (...) die Rolle, die Befugnisse des Generalsekretärs der Vereinten Nationen zu stärken. Gestern hat uns der Generalsekretär eine Rede gehalten, praktisch sein Abschied, und er erkannte an, daß in diesen zehn Jahren die Welt komplizierter geworden ist und daß die schweren Probleme der Welt, der Hunger, das Elend, die Gewalt, die Verletzung der Menschenrechte, sich verschlimmert haben. Das ist die schreckliche Konsequenz des Zusammenbruchs des Systems der Vereinten Nationen und der nordamerikanischen imperialistischen Ansprüche.Andererseits entschied sich Venezuela vor mehreren Jahren, diese Schlacht innerhalb der Vereinten Nationen auszutragen. (...) und hat sich für einen Sitz als nichtständiges Mitglied des Sicherheitsrates beworben. (...) Ich möchte hier all jenen Ländern danken, die ihre Unterstützung für Venezuela angekündigt haben, auch wenn die Abstimmung geheim ist, und es ist nicht notwendig, daß irgend jemand es ankündigt. Aber ich glaube, die offene Aggression des nordamerikanischen Imperiums hat die Unterstützung durch viele Länder beschleunigt, was Venezuela, unser Volk, unsere Regierung moralisch sehr stärkt. (...) Darüber hinaus glaube ich, daß es Gründe gibt, optimistisch zu sein, unweigerlich optimistisch, würde ein Dichter sagen, denn neben den Drohungen, den Bomben, den Kriegen, den Aggressionen, dem Präventivkrieg, der Zerstörung ganzer Völker, kann man spüren, daß sich eine neue Ära erhebt, wie es Silvio Rodríguez singt: »Die Ära gebärt ein Herz«. Es erheben sich alternative Strömungen, alternative Ideen, alternative Bewegungen, Jugendliche mit anderen Ideen. Es wurde innerhalb eines Jahrzehnts bereits bewiesen, daß die These vom Ende der Geschichte völlig falsch war, völlig falsch die These von der Begründung des amerikanischen Impe­riums, der pax americana, der Begründung des neoliberalen kapitalistischen Modells, denn was es hervorbringt, ist Elend und Armut. Die These ist völlig falsch, sie geht zugrunde, jetzt muß die Zukunft der Welt definiert werden. Es liegt Morgendämmerung über dem Planeten, und man sieht sie überall, in Lateinamerika, in Asien, in Afrika, in Europa, in Ozeanien.

Kampf um bessere Welt

Ich möchte diese Vision des Optimismus hervorheben, damit sich unser Bewußtsein und unsere Bereitschaft zum Kampf für die Rettung der Welt und für den Aufbau einer neuen Welt, einer besseren Welt verstärken. Venezuela reiht sich in diesen Kampf ein, und deshalb werden wir bedroht. (...)Sie wissen, daß mein persönlicher Arzt eingeschlossen im Flugzeug bleiben mußte: Sie haben ihm nicht erlaubt, zu den Vereinten Nationen zu kommen. Ein weiterer Mißbrauch und Angriff, den wir aus Venezuela als einen – sogar persönlichen – Angriff des Teufels zu registrieren beantragen. Es riecht nach Schwefel, aber Gott ist mit uns. Eine gute Umarmung und Gott schütze Sie alle.(Übersetzung: André Scheer)

Lanka most militarised in South Asia: StudyPK

BalachandranColombo, September 21, 2006 Hindustantimes

The twenty-five year long military conflict between the Tamil insurgents and successive Sri Lankan governments has made Sri Lanka the most militarised country in South Asia. In this respect, Sri Lanka has dwarfed the much larger India and military-ruled Pakistan, says a study conducted by the Mumbai-based Strategic Foresight Group (SFG). Published in January 2006, the SFG monograph says that Sri Lanka will continue to hold this "dubious" position between now and 2010, given the absence of any clear signs that the military conflict is going to taper off, say the researchers, Semu Bhatt and Devika Mistry. Successive governments and the LTTE are both to be blamed for this sorry state of affairs, as both sides have continually raised the scale and technological sophistication of the war. A major contributory factor in the high militarisation of Sri Lanka has been the nature of the LTTE. In military terms, the LTTE is unmatched in the South Asian region. No other insurgent group here has, or has ever had, the equipment and military capabilities that the LTTE has. No other country has faced the kind of challenges that the LTTE has posed to the Sri Lankan government. Presenting comparative data for 2004, the SFG's report says that Sri Lanka was the most militarised among the South Asian countries with 8,000 military personnel per one million population
The figures for other South Asian countries were: Pakistan, 4,000; Nepal 2,700; India, 1,300; and Bangladesh 1,000. In terms of military expenditure as percentage of GDP also, Sri Lanka spent the most. The figure was 4.1% in the case of Sri Lanka; 3.5% in the case of Pakistan; 2.5% in the case of India and Nepal; and 1.5% in the case of Bangladesh. According to the SFG, Sri Lanka's defence expenditure is also higher than other comparable conflict-ridden countries such as Colombia, Myanmar, Sierra Leone, Sudan, the Philippines and Uganda. According to Indian army personnel, the Sri Lankan army is well equipped against the LTTE, which is its only target. The 150, 000 man army uses Multi-Barrel Rocket Launchers, long range artillery, mortars, battle tanks and armoured personnel carriers. The Navy is much smaller with 20,000 personnel. It uses Fast Attack Craft with 23 mm guns, Inshore and Offshore patrol vessels, landing craft etc. The Air Force uses Kfir supersonic fighter-bombers, MIG-23, and choppers, including MI-24s. The defence expenditure, which is now about $700 million per annum, could go to about $1 billion, if current plans to increase the size of the armed forces and to give them better equipment and more ammunition are implemented. Aerial bombs and artillery shells cost a lot. "Sampur was captured by 2,000 soldiers, but to hold it, the army needs 20,000," a retired Air Marshal told Hindustan Times.
LTTE too spends a lot
"The military arsenal of the LTTE is highly sophisticated," the SFG says. And being a military outfit essentially, expenditure on weapons and the maintenance of a war economy gets topmost priority in the LTTE. It does precious little for the economic well being of the people under its control, despite running a few social and economic organisations. The LTTE has no functioning Air Force and no anti-aircraft defences (at least now), but it is said have acquired two to five small aircraft, and built one or two airfields. But its ground forces and navy are very well equipped for an insurgent group. The ground forces have long-range artillery pieces, captured from the Sri Lankan forces, and a variety of mortars. But there are no tanks or armoured personnel carriers. The LTTE's Sea Tiger navy has home-made but fast moving craft fitted with double barrel 23 mm guns and radar. The boats have speeds from 10 to 45 knots. The outfit has several ocean going vessels, which indulge in commercial activity besides gun running. But the LTTE is outnumbered. In comparison with the Sri Lankan's army's strength of 150, 000 men, the LTTE has only 10, 000. The LTTE's navy has about 2,000 in contrast with the Sri Lankan Navy's 20,600.

The LTTE's annual expenditure on its cadres and military-oriented networks, both in the island and abroad, is estimated to be in the range of $8 million annually. But given the fact that the outfit's annual income is anywhere between $175 million and $385 million, the expenditure on cadres and the informer networks is "insignificant," the SFG says. "The LTTE spends a minimum on its cadres and the maximum on sustaining a war economy and its support base internationally." It is believed that of the total income, $100 million to 250 million comes from drug trafficking, though there is yet no direct evidence of the LTTE's involvement in this trade. Local taxation and extortion is said to contribute about $30 million; human smuggling and funds siphoned off from NGOs gives $3 to 5 million; contributions from the Tamil expatriate community fetches $40 to 50 million; and profits from businesses from $35 to 50 million. The recent fighting showed that the LTTE has no answer to Sri Lanka's air power. It had been trying to buy SA-18 shoulder held missiles but unsuccessfully. Like the Sri Lankan army, the LTTE has been spending its artillery shells liberally. Replenishment needs are urgent. The LTTE's Sea Tigers had conducted impressive operations, but they have not been able to stop Sri Lankan shipping of late. The LTTE would therefore be shopping for naval equipment. Last week, a ship, allegedly with a heavy load of artillery shells and missiles, was sunk by the Sri Lankan navy and air force off the South Eastern coast of the island. With both the government and the LTTE hell bent on increasing their military capability, the former to keep what it had captured, and the latter to recapture what it had lost, a lessening of military expenditure is not on the cards. On the contrary, hefty increases are.

Bank für die dritte Welt
China finanziert mehr und mehr Projekte in Entwicklungsländern. Die Kredite gelten als fair und sind an keine politischen Bedingungen geknüpft
Rainer Rupp Jungewelt 21.09.2006

In tropischer Hitze bauen Hunderte Arbeiter unter der Aufsicht von chinesischen Ingenieuren und Technikern eine Brücke. Mitten im Dschungel von Laos wird diese einen Zufluß des Mekong überqueren und bald die zwei Teilstücke der fast 2000 Kilometer langen, ebenfalls neugebauten Straße zusammenfügen, die von der südchinesischen Stadt Kunming durch Laos bis zum kambodschanischen Hafen Sihanoukville am Golf von Thailand führt. Der Straßenbau wurde von Peking im Rahmen seines Entwicklungshilfeprogramms finanziert. Dabei gilt das Prinzip des beiderseitigen Nutzens. Mit einem ununterbrochenem Wirtschaftswachstum von durchschnittlich fast zehn Prozent im Jahr ist die Volksrepublik China innerhalb von 25 Jahren von einem bettelarmen Land zur dritt-stärksten Wirtschaftsmacht der Welt (westeuropäische Statistiken zufolge rangiert China auf Platz 5. – Red.) herangewachsen – ohne daß die strategischen Werkzeuge des modernen Imperialismus, insbesondere Internationaler Währungsfonds (IWF) und Weltbank, zu Chinas Entwicklung beigetragen hätten. Daher stellt das Reich der Mitte für viele, und sehr zum Leidwesen des westlichen Kapitals und seiner Ökonomen, die Antithese zu dem von IWF und Weltbank propagierten neoliberalen Entwicklungsmodell dar. Längst ist China zu einem globalen Wirtschaftsakteur geworden, und Pekings Händler und Fachleute sind überall auf der Welt präsent: in Zentralasien, im Mittleren Osten, in Afrika und sogar im bisherigen Hinterhof der einzigen Supermacht USA, in Lateinamerika. Sie sind immer auch auf der Suche nach Rohstoffen, von denen die rapide wachsende Wirtschaft des Landes zunehmend größere Menge verschlingt. Diesen existentiellen Nachschub abzusichern, aber auch wegen der Stabilisierung seiner Auslandsmärkte, ist Peking sehr an soliden Beziehungen mit seinen Partnerländern in der Dritten Welt interessiert. Inzwischen ist die Volksrepublik mit ihren aufgehäuften Devisenreserven in Höhe von fast 800 Milliarden Euro sogar in der Lage, in jene Domäne einzudringen, die bisher der Weltbank, den USA und Japan vorbehalten war: Kredite für Großprojekte zu vergeben. Den westlichen Bank- und Finanzkonzernen ist damit in diesem lukrativen Geschäft ein direkter Konkurrent entstanden, zumal China im Unterschied zum Westen keine politisch-ökonomischen Bedingungen an die Kreditvergabe knüpft. Für ärmere Länder wie Kambodscha, Laos oder Myanmar sind die rein finanziellen Usancen der chinesischen Kredite günstiger und unkomplizierter als bei westlichen Banken. Zudem machen die Geldgeber aus Peking keine derartigen Mätzchen, wie sie Weltbank oder IWF mit ihren Darlehen verbinden – etwa daß der Kreditnehmer noch für einen ganzen Rattenschwanz superteurer internationaler Konsultanten bezahlen muß, die für die Dauer der Vorhaben von Nobelhotels aus das jeweilige Projekt »betreuen«. China selbst profitiert von der verbesserten Infrastruktur in den Entwicklungsländern. Der Handel boomt, der Zugang zu den Rohstoffreserven wird verbessert, insbesondere in Asien. Liqun Jin, Vizepräsident der Asiatischen Entwicklungsbank und ehemaliger stellvertretender chinesischer Finanzminister, erklärte kürzlich in Peking, das Land habe sehr sorgfältig überlegt, wie es seinen wachsenden Reichtum einsetzt. »China will den Entwicklungsländern der Region helfen, um deren Infrastruktur auszubauen, und wir machen auch kein Hehl daraus, daß wir eine friedliche Nachbarschaft wollen, um unsere eigene Wirtschaft weiter zu entwickeln«, so der Banker. Die Resultate dieser Politik seien »außerordentlich«, assistierte ihm Tom Crouch, Direktor in der Asiatischen Entwicklungsbank. Sie habe »das Potential, die gesamte Vergabestruktur der Entwicklungshilfe zu verändern«. Im Frühjahr konnte Hun Sen, Premierminister Kambodschas, stolz auf einen 600-Millionen-Dollar-Kredit aus China verweisen. Damit sollen der Bau zweier Brücken in der Nähe der Hauptstadt, eines Wasserkraftwerkes und eine Glasfaser-Telekommunikationverbindung zwischen Kambodscha, Thailand und Vietnam finanziert werden. In diesem Zusammenhang unterstrich der Premier, daß alle bisherigen Kreditgeber Kambodschas zusammen nur eine Million US-Dollar mehr an Darlehen gewährt hätten als China. Und an jene Kredite seien noch zahlreiche Bedingungen geknüpft gewesen. So hat z.B. die Weltbank kürzlich Kambodscha vier Hilfsprogramme im Volumen von 70 Million US-Dollar gestrichen, weil das Land angeblich Kreditbedingungen nicht erfüllt habe. Auch in anderen Teilen der Welt ist China mit seinen Hilfsprogrammen aktiv. So hat Peking in den zurückliegenden Jahren eine Reihe von Großprojekten in afrikanischen Ländern finanziert und bei deren Bau selbst geholfen, wie z.B. in Nigeria, Sudan und Angola. Dort kauft das Reich der Mitte vor allem Öl und Gas.

Tamils brave risks for better life
By John Sudworth BBC News, Mandapam transit camp, Tamil Nadu .17.09.2006

Priyardarshini is holding her eight-month-old baby, Yadushika. They have just arrived on the southern shores of the southern Indian state of Tamil Nadu, and the journey from Sri Lanka nearly cost them their lives.
"The boat capsized and we thought we were all going to die," she tells me. "Luckily we'd wrapped the baby in polythene, so she floated."
Finding herself once more in Sri Lanka, Priyardarshini had faced a terrible choice. Return to her home surrounded by war and violence, or risk making the crossing again.
"I was very scared and refused to make the journey. But in the end we were forced to. Every day our house was being shelled, the shops were being burnt. We couldn't live there."
Common language
When the ceasefire was signed in Sri Lanka four years ago, some of those displaced by two decades of fighting began to return home.
But the recent upsurge in violence has again forced large numbers of Tamils from the north of the island to look across the narrow Palk Strait to India.
Packed into tiny fishing boats they risk the crossing to Tamil Nadu where they find relative safety, and a common language and religion. So far this year more than 13,000 have made the journey. It's thought at least 10 people have drowned.
There are more than 100 refugee camps in Tamil Nadu, providing shelter, food and a subsistence living allowance as well as education for the children. The conditions are basic, but in a poor country they are often better than those endured by many of the locals living close by.
Lucky ones
The Organisation for Eelam Refugees Rehabilitation (OfERR) is a charity that has been providing support for Sri Lankan refugees in India since the early 1980s.
Founder member SC Chandrahasan says the refugees are grateful for the sanctuary that India provides. He says not only are they fleeing the shells of the Sri Lankan army but also the recruiting tactics of the Tamil Tigers, still believed to be using child soldiers.
A lot of the refugees are taking their children to safety," he says. "They may not say it openly but confidentially they will say that they don't want their children to be recruited by the Tigers or taken away by the army."
The United Nations estimates that more than 200,000 people have been internally displaced within Sri Lanka. Many are living in areas that the aid agencies find it very difficult to reach. So in some ways the refugees who make it to the white sandy beaches of southern India are the lucky ones.
In the Mandapam transit camp near the town of Rameshwaram a group of more than 100 new arrivals sit in the shade waiting to be registered by the camp officials. They're surrounded by what's left of their lives, a few suitcases and plastic bags stuffed with what little they could carry.
Priyardarshini and her family have lost everything. Her husband, Vinayaka-Murthy, was a successful tailor in Trincomalee. As well as leaving the home and business, they lost all their belongings when the boat capsized. All they have is their tiny daughter. But they're not looking back.
"Anyone who says there is no war in Sri Lanka should speak to us," Vinayaka-Murthy tells me.
"There is a war, we were living in the middle of it. I'm never going back. We will find our future in India."

jungewelt 14.09.2006 / Ausland / Seite 7
Kurze Hoffnung

Sri Lankas Regierung verärgert über Gesprächsankündigung aus Brüssel
Hilmar König, Neu-Delhi
Die Freude unter Sri Lankas Bevölkerung, daß es angesichts der Meldungen aus Brüssel doch zur Wiederaufnahme der im Februar abgebrochenen Kontakte zwischen Regierung und Rebellen kommen könnte, währte nur kurz. Keine 24 Stunden später zerstoben alle Illusionen, als Kebeliya Rambukwella, der Sprecher des Verteidigungsministeriums, äußerte: »Die Regierung ist zu künftigen Diskussionen nicht konsultiert worden. Norwegen oder irgendwer sonst kann nicht Daten und Treffpunkte ankündigen. Wir sind ein souveräner Staat.« Die Norweger seien nur Vermittler. Colombo habe ihnen keine seiner Vollmachten übertragen. Dazu war im Medienzentrum für Nationale Sicherheit in Colombo noch eine Erklärung erhältlich, in der sich Sri Lankas Regierung »höchst verwirrt« angesichts der Nachrichten aus Brüssel zeigte, beide Seiten hätten bedingungslosen Gesprächen zugestimmt. Colombo fühle sich zwar einer friedlichen Regelung des Konflikts verpflichtet, werde aber seine Bedingungen dafür stellen.Die Konfusion in Colombo war von einer Ankündigung von Geberländern ausgelöst worden, beide Konfliktparteien in Sri Lanka seien zu Gesprächen bereit. In Brüssel hatte Benita Ferrero-Waldner, die EU-Kommissarin für auswärtige Angelegenheiten, am Montag von »Bereitschaftsbekundungen und Signalen von der Regierung Sri Lankas und der LTTE« gesprochen, »zu Gesprächen ohne Vorbedingungen zu kommen«. Diese sollten schnell stattfinden, möglichst Anfang Oktober in Oslo. Und Norwegens Minister für internationale Entwicklung, Erik Solheim, der 2002 maßgeblich am Zustandekommen des Waffenstillstandsabkommens in Sri Lanka mitwirkte, äußerte gegenüber BBC, es bestünden »sehr deutliche Erwartungen, daß es direkte Gespräche geben wird.« Diese Erwartungen waren durch wiederholte Lippenbekenntnisse von Präsident Mahinda Rajapakse genährt worden, er halte an einer Friedenslösung des ethnisch-sozialen Konflikts fest. Erst am Dienstag hatte er auf einer Tagung der Commonwealth-Finanzminister in Colombo an die LTTE appelliert, Gewalt und Terror abzuschwören und zum Verhandlungstisch zurückzukehren, um Frieden zu schaffen und die soziale und wirtschaftliche Entwicklung zu fördern. Der Leiter der politischen Abteilung der LTTE, S. P. Tamilselvan, behauptete etwa zur gleichen Zeit, die Rebellen seien bereit zu Diskussionen mit der Regierung. Allerdings wären die Bedingungen für Gespräche besser, wenn die Streitkräfte ihre Attacken einstellen und alle Artikel des Waffenstillstandsabkommens respektieren würden. Unter politischen Beobachtern in Colombo hält sich der Verdacht, die Befreiungstiger würden vage Gesprächsbereitschaft nur deshalb bekunden, weil sie in den letzten Wochen empfindliche militärische Niederlagen hinnehmen mußten. Bei den Kämpfen im Distrikt Trincomalee, der Einnahme der Stadt Sampur im Osten durch die Streitkräfte, bei Gefechten auf See und der Offensive bei Muhumalai sollen Hunderte Rebellen gefallen sein. Während die LTTE zu ihren Verlusten schweigt, glauben Militärstrategen, die Guerilla brauche wegen des enormen Aderlasses jetzt eine Atempause. Das schon in der Vergangenheit erprobte Mittel seien Gespräche. Die Militärs setzen in dieser Situation die Regierung in Colombo schwer unter Druck. Die Armee wähnt sich in einer Ausgangslage wie nie zuvor, die Guerilla endgültig zu schlagen. Unter solchen Aspekten scheint es aus Regierungssicht undenkbar, ohne Vorbedingungen in Verhandlungen zu gehen. Zudem befürchtet man im Establishment Colombos, die Geberländer, die EU und die norwegischen Vermittler könnten mit ihrer vorschnellen Initiative lediglich den tamilischen Befreiungstigern aus der momentanen Klemme helfen, nicht aber zur wirklichen Regelung des Konflikts beitragen.

Es gibt Genreis, Baby
von Wiebke Rögener Financial Times Deutschland

Weil in konventionellem Reis aus den USA genmanipulierte Körner gefunden wurden, hat die EU die Einfuhr gestoppt. Wie es zur Kontamination mit Gentech-Material kam - darüber schweigt der Verursacher.
Gentechnisch veränderte Reiskörner der Sorte LLRice 601, die nie zugelassen oder kommerziell angebaut wurde, sind in den USA in Containern mit vermeintlich gentechnikfreiem Reis aufgetaucht. Die Europäische Gemeinschaft hat deshalb umgehend die Einfuhr von US-Langkornreis gestoppt. Nur Ware, die von einem anerkannten Labor mit genehmigten Methoden getestet wurde, darf in die EU gelangen. Bisher wurden rund 20.000 Tonnen Langkornreis pro Monat aus den USA importiert. Ein halbes Jahr soll die Notfallmaßnahme zunächst gelten.
Entdeckt wurde die Verunreinigung vom Hersteller des Gentech-Produkts selbst: Bayer Cropscience testete neue Nachweisverfahren für eine andere genmanipulierte Sorte. Am 31. Juli informierte Bayer das US-Landwirtschaftsministerium (USDA) und die Lebens- und Arzneimittelbehörde (FDA). Erst zweieinhalb Wochen später, am 18. August, setzte der US-Landwirtschaftsminister Mike Johanns die EU-Kommission in Kenntnis. Bevor er die Öffentlichkeit informierte, wollte Johanns laut eigener Aussage mehr Informationen sammeln.
"Agronomische Performance" unbefriedigend
Schon 2001 hatte Bayer Feldversuche mit dem Gentech-Reis LLRice 601 beendet. Die Pflanzen waren zwar, wie gewünscht, widerstandsfähig gegen Unkrautvernichtungsmittel. Doch die "agronomische Performance" sei unbefriedigend gewesen, erläutert die Unternehmenssprecherin Annette Josten.
Die Gentechnik sei eine "präzise und vorhersehbare Methode, um neue Eigenschaften in Pflanzen einzuführen", erläutert das USDA in einer Stellungnahme zur unverhofften Wiederbegegnung mit LLRice 601. Doch an präzisen Erklärungen dafür, wie die Gentech-Körner in den konventionellen Reis gerieten, mangelt es. Die Firma Bayer möchte sich zu dieser Frage nicht äußern und verweist nur darauf, dass sie die US-Behörden bei der Suche nach den Quellen der Gentech-Verunreinigung unterstützt.
Denkbar sind zwei Wege, die zur Kontamination führten: Entweder gelangte Blütenstaub von LLRice 601 während der Feldversuche von 1998 bis 2001 auf konventionelle Reisfelder und befruchtete herkömmliche Reispflanzen. Oder Gentech-Körner wurden bei Transport und Verarbeitung beigemengt, obwohl der jetzt gefundene Reis nie im Handel war. Weniger wahrscheinlich sind Übertragungen durch Parasiten und Bodenbakterien. Bayer hat jetzt in den USA nachträglich die Zulassung von LLRice 601 beantragt.
Japan stoppt Einfuhr
Offizielle Angaben dazu, wie hoch die illegale Gentech-Beigabe im Reis ist, gibt es nicht. Sie sei "sehr gering", erklärt die Bayer-Sprecherin lediglich. Deutschen Importeuren wurde ein Gehalt von 0,06 Prozent genannt. Damit wären 6 von 10.000 Reiskörnern genmanipuliert - etwa 30 Körner in jeder Kilopackung Langkornreis. Die US-Landwirtschaftsbehörde und die FDA versichern, dadurch seien weder Gesundheits- noch Umweltschäden zu erwarten. In den USA sind Gentech-Reissorten zugelassen, die auf die gleiche Weise gegen Unkrautvernichtungsmittel resistent gemacht wurden. All diese Pflanzen produzieren das Enzym Phosphinothricin-Acetyl-Transferase. Es macht Pflanzen widerstandsfähig gegen das Herbizid Glufosinat. In der EU jedoch ist Genreis verboten.
Japan, der bedeutendste Abnehmer für US-Reis, hat inzwischen alle Importe von Langkorn-Reis aus den USA gestoppt. Die EU führt jährlich etwa 300.000 Tonnen Reis (davon zirka 240.000 Tonnen Langkorn) im Wert von 70 Mio. Euro aus den USA ein. Sie ist damit der zweitgrößte Abnehmer.
Gentech-Verunreinigung
Blütenstaub von LLRice 601, der während der Feldversuche von 1998 bis 2001 auf konventionelle Reisfelder und befruchtete herkömmliche Reispflanzen geweht wurde, ist die wahrscheinlichste Erklärung. Die Fremdgene wären dann seit mindestens fünf Jahren unbemerkt in Umlauf.
Bei Transport und Verarbeitung könnten genmanipulierte Körner beigemengt worden sein. In Soja finden sich zum Beispiel häufig Beimengungen, Reste aus Containern und Maschinen. 70 Prozent der in den USA produzierten Nahrungsmittel enthalten gentechnisch veränderte Zutaten.

கேரளம்: தொழிநுட்பத்தின் அரசியல்
- மு.மயூரன்

Monday, 11 September 2006
தொழிநுட்பம் எப்போதும் வெறும் தொழிநுட்பம் அல்ல. அது அரசியல்.கேரள மாநில அரசு கோக் பெப்சியை அடுத்து மைக்ரோசொப்டின் மடியில் கைவைத்திருப்பதை இங்கே பலரால் செரித்துக்கொள்ள முடியவில்லை. மாணவர்களின் எதிர்காலம் பற்றியும், இந்தியாவின் தொழிநுட்பவளர்ச்சி பற்றியுமான கவலைப்பாடுகள் உச்சஸ்தாயியில் ஒலிக்கத்தொடங்கிவிட்டன.

நவீன "கிழக்கிந்திய கம்பனிகளின்" நாடுபிடிக்கும் கனவுகளுக்கு எதிராக இருக்கும் இவ்வாறான முடிவுகள் நாடு பிடிப்பவர்களுக்கு சார்பாக நிற்கும் எட்டப்பர் கூட்டத்திற்கு தாங்க முடியாத செய்திகள் தான். இந்த சுயநலவாதிகளின் பிரச்சாரத்துக்கும் பகட்டுக்கும் அடிமையாகிப்போய் அறிவை அடகு வைத்துவிட்ட இன்னொருகூட்டம் திடீரென நாட்டுப்பற்று நாடகத்தை நடத்தத்தொடங்கிவிட்டது.
இவ்வளவுக்கும் கேரள மாநிலத்தில் ஓட்டுப்பொறுக்கும் இடதுசாரி கட்சி ஒன்று அதிகாரத்தில் இருக்கிறது. வெறும் கொடியில் சிவப்பு இருந்தாலேகூட பலருக்கு குலை நடுக்கம் பிடிக்கிறது. என்னசெய்ய?
கேரள அரசு கோக் பெப்சியை அடித்துவிரட்டியதிலும் சரி தற்போது மைக்ரோசொப்டுக்கு அடி கொடுத்ததிலும் சரி மிதமான அணுகுமுறையையே கையாள்கிறது. வர்க்கசார்பான கொள்கைகளையோ, காலனியாதிக்க எதிர்ப்பையோ பற்றி பேசாமல் மிதமான காரணங்களைச்சொல்லி பெரு நிறுவனங்களோடு மோதப்பார்க்கிறது. கோக் பெப்சி நச்சுப்பொருட்களைக்கொண்டுள்ளது அது எம் மக்களின் உடல் நலத்துக்கு நல்லதல்ல எனவே அவற்றை தடைசெய்கிறோம் என்றார்கள். இப்போது திறந்த மூல தொழிநுட்பம் கல்வித்துறைக்கும், மாநிலத்தின் தொழிநுட்பம் நன்மை பயக்கும் அதனால் திறந்த் மூல தொழிநுட்ப பயன்பாட்டை உற்சாகப்படுத்துகிறோம் என்றவாறு மைக்ரோசொப்டுக்கு ஆப்புவைக்கிறார்கள்.
அமைச்சர் பேபி சொல்கிறார்,
“We are not banning Microsoft but we encouraging open source. Unlike in other states where the Microsoft Windows platform has a dominant share, 60% of our schools here aleady are on the free GNU/Linux software for a few years now. We are just pushing the envelope further.”
வாக்கு கட்சி ஒன்று தனது சட்டசபையை வைத்துக்கொண்டு இதைவிட தீவிரமாக முடிவெடுக்க முடியாதுதான். எப்படியோ இந்த முடிவு வரவேற்கத்தக்கது.
திறந்தமூல இயக்கத்தை முதலாளிய எதிர்ப்பு கண்ணோட்டத்தில் நான் அணுகுவதுகுறித்து நற்கீரன் பலமுறை தனது மாறுபட்ட கருத்தை வெளிப்படுத்தியிருக்கிறார்.திறந்த மூல இயக்கம் தொடர்பான என்னுடைய இந்த அணுகுமுறை முதலாளிய எதிர்ப்பு அடிப்படையில் என்பதை விட ஏகாதிபத்திய எதிர்ப்பு, மறுகாலனியாதிக்க எதிர்ப்பு போன்ற அடிப்படைகளிலேயே அமைகிறது.
திறந்தமூல இயக்கத்தின் அடிப்படை, பொதுமக்கள் உரிமம்தான். இந்த உரிமம், ஏகாதிபத்தியத்தை அனுமதிக்காத கூறுகளை தன்னகத்தே கொண்டிருக்கிறது. எந்த ஒரு நிறுவனமும் திறந்தமூலத்தை பயன்படுத்தி லாபகரமாக வியாபாரம் செய்யலாம். தடை இல்லை. ஆனால் கொள்ளை லாபம் ஈட்டமுடியாது.
சுரண்டல் நிறுவனங்களின் மென்பானங்களுக்கும் மைக்ரோசொப்ட் உற்பத்திகளுக்கும் இடையில் அடிப்படையில் ஒரு பாரிய வேறுபாடு இருக்கிறது. முன்னையது,
*தூலமான பொருளொன்றினை உற்பத்தி செய்கிறது.*தூலமான மூலப்பொருட்களை எம் மண்ணிலிருந்து உறிஞ்சுகிறது.*பொருண்மையான நுகர்வுப்பண்டம் ஒன்றை விற்பனை செய்வதோடு பொருண்மையான் பெரிய சொத்துக்களை வைத்திருக்கிறது.
சுரண்டல் இங்கே கண்ணுக்கு தெரிகிறது.
ஆனால் மைக்ரோசொப்ட் விவகாரம் அப்படி அல்ல. அதனால்தான் இன்று நவகாலனியாதிக்க எதிர்ப்பு அரசியல் செய்யும் கம்யூனிஸ்டுக்கள்கூட எந்த உறுத்தலும் இல்லாமல் மைக்ரோசொப்ட் உற்பத்திகளை பயன்படுத்த முடிகிறது. அதை பற்றி அலட்டிக்கொள்ளாமலிருக்கமுடிகிறது. இன்னும் சொல்லப்போனால் நவகாலனியாதிக்க எதிர்ப்பு மாநாட்டின் ஒளிப்படங்களை, ஒலிப்பேழைகளை நான் வின்டோஸ் மீடியா வடிவங்களிலேயே தரவிறக்கி பார்க்க வேண்டியிருக்கிறது. வின்டோஸ் மீடியாவடிவம் என்பது ஏகாதிபத்தியத்தின் குறியீடு என்பதை தொழிநுட்ப அரசியலோடு பரிச்சயம் கொண்டவர்களுக்கு விளக்கத்தேவையில்லை.
இலங்கையில் மைக்ரோசொப்டுக்கு இருக்கும் ஒரே ஒரு சொத்து சிறிய ஓர் அலுவலகம் தான். எந்த ஒரு நாட்டிலும் அவர்கள் சுரண்டல் நடத்த இந்த இடம் போதுமானது. விரியும் மெய்நிகர் உலகத்தில் தான் அவர்கள் ராஜாங்கம் நடக்கிறதே.
பிரிடிஷ் கிழக்கிந்திய கம்பனியின் நவீன வடிவங்களான இந்த பன்னாட்டு சுரண்டல் அமைப்புக்கள் தமது சுரண்டல் வடிவங்களையும் மிக நவீனமாக அமைத்துக்கொண்டிருக்கின்றன.
ஆனால் நன்றாக அரித்து சலித்து அடிப்படைக்கு வந்தால், ஏகாதிபத்தியம் மூலமான கட்டற்ற சுரண்டலே அவர்களின் நோக்கம் என்பது மிகத்தெளிவாகவே தெரியும்.
தகவற் தொழிநுட்பத்துறையில் இந்தியா போன்ற மூளைசாலி நாடுகளை கருவறுத்து எதிர்காலத்தில் தம்மீது தங்கியிருக்க வைக்கும் செயற்றிட்டத்தின் படிகளே ITPark உள்ளிட்ட வடிவங்கள்.
இந்திய மூளைகளையே விலைக்கு வாங்கி, இந்திய மூளைகளைக்கொண்டே தொழிநுட்பங்களை உருவாக்கி, அதனை தமது பெயரில் , தமது சொத்தாக்கி, அதனை இந்தியாவிலேயே விற்று, இந்தியர்களை அதற்கு அடிமையாக்கி கட்டற்ற சுரண்டலுக்கு இந்தியாவை கைப்பற்றுகிறார்கள். இந்தியர்களுக்கோ, மைரோசொப்டின் உயர் பீடங்களில் இந்தியர்கள் இருப்பது புளகாகிதம் தரும் நினைவுகளாய் இனிக்கிறது.
இலங்கையிலிருக்கும் மைக்ரோசொப்ட் நிறுவனத்துடனும் தன் கையாட்களுடனும் நேரடியாகவே விவாதித்திருக்கிறேன். ஒரு கேள்வியில் அவர்கள் திணறுவார்கள். அதுதான் திருட்டு வட்டு விவகாரம்.ஏன் மூன்றாம் உலக நாடுகளில் மைக்ரோசொப்ட் உற்பத்திகள் தாராளமாக கள்ள சந்தையில் கிடைக்கின்றன? தத்தமது நாடுகளின் மக்கள் போராட்டங்களை எல்லாம் ஏகாதிபத்திய உதவியோடு நசுக்கி அழிக்கும் நாட்டு அரசுகள் எல்லாம் ஏன் திருட்டுவட்டுக்களை ஆசீர்வதித்து வளர்க்கின்றன?
இதுதான் சூட்சுமம்.
நீங்கள் எப்போதும் எமது உற்பதிகளுக்கே அடிமைகளாக இருக்கவேண்டும். நீங்கள் எமது உற்பத்திகளை மட்டுமே கற்கவேண்டும். எமது உற்பத்திகளை பயன்படுத்துவதைத்தவிர உங்களுக்கு வேறு எதுவும் தெரிந்துவிடக்கூடாது. எமது உற்பத்திகளை வைத்தேதான் நீங்கள் பணம் பண்ண வேண்டும். பணம் பண்ணுங்கள். தொழில் பண்ணுங்கள். தடையில்லை. ஆனால் எமக்கு கட்டவேண்டிய கப்பத்தை மட்டும் எக்காலத்திலும் நீங்கள் கட்டிக்கொண்டே இருக்கவேண்டும்.
ஆம் நவீன கப்பம்.
தகவற் தொழிநுட்பத்தில் எந்த உச்சிக்கு நீங்கள் சென்றாலும், அடிப்படையான மென்பொருட்களை நீங்கள் அவர்களிடமே வாங்கவேண்டும். லைசென்ஸ் என்ற பெயரில் அவர்களுக்கு கப்பம் கட்டிக்கொண்டிருக்கவேண்டும். அவர்களைத்தாண்டி தொழிநுட்பம் இல்லை. அவர்களைத்தாண்டி எதுவும் இல்லை.
உங்கள் இராணுவப்புலனாய்வு அலுவலகத்தின் அதியுயர் ரகசியம் காக்கும் கணினி, அவர்களது மென்பொருட்கள் மீதுதான் இயங்கும். அந்த மென்பொருட்கள் எந்த தகவலை யாருக்கு அனுப்பிக்கொண்டிருக்கிறது என்பதை நீன்கள் கண்டுபிடிக்க வழியில்லை. எல்லாம் மூடிய தொழிநுட்பம்.
ஏகாதிபத்திய வடிவத்தின் சின்னச்சின்ன உதாரணங்களைத்தான் சொன்னேன்.
இந்த ஏகாதிபத்தியத்துக்குத்தான் நாங்கள் மாற்றுக்களை தேடவேண்டியிருக்கிறது. கோக்குக்கு எப்படி பெப்சி மாற்றாகாதோ, MTV க்கு எப்படி Star TV மாற்றாகாதோ, KFC க்கு எப்படி Mc donald மற்றாகாதோ அப்படித்தான் மைக்ரோசொப்டுக்கு இன்னொரு தனியுரிமை மென்பொருள் நிறுவனம் மாற்றாக முடியாது.
லினக்ஸ் பற்றி பேசிக்கொண்ட்ருந்தபோது தோழர் சி. சிவசேகரம், அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியத்தை துரத்த ஜ்ப்பான் ஏகாதிபத்தியத்தை வரச்சொல்வது போலிருக்கிறது உங்கள் கதை என்று நையாண்டி பண்ணினார். எதை விளங்கி இதை சொன்னாரோ எனக்கு தெரியாது. என்றைக்காவது ஒருநாள் இதைப்பற்றி அவருக்கு விளக்குவேன். நான் மிகத்தெளிவாகவே உள்ளேன். மக்களுக்கான தொழிநுட்ப மாற்று எனொபது திறந்த மூல தொழிநுட்பங்களாகவே அமைய முடியும்.
ஒருவேளை கேரளா அரசு மைக்ரோசொப்டுக்கு பதிலாக ஆப்பிள் கணினிகளை பாடசாலைகளுக்கு வழங்கி, இனி பாடத்திட்டத்தி மாக்கின்டோஷ் தான் இருக்கும் என்று அறிவித்திருந்தால் இவ்வளவு எதிர்ப்பு கிளம்பியிராது. க்னூ லினக்ஸ் என்ற வுடன்தான் எல்லோருக்கும் மடி எரிகிறது.
ஏனென்றால் மற்றெந்த நிறுவனம் வந்தாலும் லாபமும் எம் மூளை வளங்களும் ஏகாதிபத்தியத்துக்கு போகும். க்னூ லினக்ஸ் வந்தால் எதுவும் வெளியே போகாது.
உலகில் இன்று இயங்கிவரும் பல க்னூ லினக்ஸ் கம்பெனிகள் சமுதாய மூளை உழைப்பை சுரண்டி லாபம் பண்ணிக்கொண்டிருக்கின்றன என்ற உண்மையை எந்தவிதத்திலும் நான் இங்கே இருட்டடிப்பு செய்யவில்லை.
ஏகாதிபத்திய எதிர்ப்பு என்ற புள்ளியில் நின்றே நான் க்னூ லினக்சை ஆதரிக்கிறேன்.
திறந்த மூல தத்துவம், போலி சுரண்டல் உலகமயமாக்கல் அடிப்படையை கொண்டதல்ல, ஆரோக்கியமான சர்வதேசிய தத்துவங்களை தன்னகத்தே கொண்டது.
தொழிநுட்பம் கட்டற்று, திறந்திருக்கவேண்டும் என்கிற அதன் அடிப்படை, அமெரிக்க முதலைகளின் அடிப்படை ஆசைக்கே ஆப்பு வைக்கிறது.
திறந்த மூலத்தை பயன்படுத்தி நிகழும் சுரண்டல்களுக்கும் குறைவில்லை. அதனால்தான் முதலாளிகள் கூட அதனை அங்கீகரிக்கிறார்கள். இன்னொரு சுரண்டல் வடிவமாக அதனை ஏற்றுக்கொள்கிறார்கள்.ஆனால் நாம் சமுதாய நிலை நின்று, மக்கள் நிலை நின்று திறந்த மூல இயக்கத்தினை மக்களுக்கு சாதகமானதாக மாற்றிக்கொள்ள முடியும்.
ஏன் சோசலிசமும், கூட்டுறவும் கூடத்தான் அமெரிக்காவிலும் அதன் கையாள் நாடுகளிலும் நல்ல லாபம் பண்ணும் வழிமுறைகளாக மாற்றப்பட்டுள்ளது.
கேரளா தற்போது பாடசாலைகளில் க்னூ லினக்ஸ் கற்பிக்க ஆரம்பிக்கப்போகிறது. அடுத்த தலைமுறை க்னூ லினக்ஸ் உடன் பரிச்சயமாகி வெளியே வரப்போகிறது. இவ்வாறு வந்தால் இயல்பாகவே நிறுவனங்கள் க்னூ லினக்ஸுக்கு மாறும். நாளடைவில் மைக்ரோசொப்ட் போன்ற நிறுவனங்களின் கனவு தவிடுபொடியாகும். ஏனெனில் க்னூ லினக்ஸ் யாருக்கும் சொந்தமில்லை. முற்றிலும் இலவசம். பொதுமகக்ளுடைய உடைமை.
கேரளாவின் இளைஞர்கள் சிறு சிறு க்னூ லினக்ஸ் தொழில்களை ஆரம்பிக்கலாம். தமக்கென ஒரு வழங்கலை செய்து அதற்கு ஆதரவளித்து பணம் பண்ணலாம். இவ்வாறான சிறு சிறு தொழிற்றுறைகளை மாநிலமெங்கனும் வளர்த்தெடுக்கலாம். பணம் வெளியே போகாது. போதிய வேலைவாய்ப்புக்கள் கிடைக்கும்.
எந்த ஒரு நிறுவனமும் க்னூ லினக்சை வைத்து இன்னொரு ஏகாதிபத்தியத்தை கொண்டுவர முடியாது. ஏனென்றால் அது திறந்த தொழிநுட்பம். யார் வேண்டுமானாலும் எப்படி வேண்டுமானாலும் அதனை பயன்படுத்தலாம். அது மக்களுடைய சொத்து.
எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக, கேரள அரசின் முடிவை எதிர்ப்பவரக்ளுக்கு ஒரு அடிப்படை உண்மை புரிகிறதில்லை.
ஒரு அரசு, தனது பள்ளிக்கூடங்களில் தனியார் நிறுவனம் ஒன்றுக்கு லாபம் பண்ணிக்கொடுங்கள் என்று எப்படி கற்பிக்க முடியும்?அது எவ்வளவு பெரிய அநியாயம்?
சமுதாய உழைப்பில் உருவான, மக்களுக்கு சொந்த மான மாற்று இருக்கும் போது அதனை கற்பிப்பதுதானே நியாயம்?
இறுதியாக திறந்த மூல தத்துவ வடிவமைப்பாளர் ரிச்சர்ட் ஸ்டால்மனின் வார்த்தைகள்,
If you teach students to use proprietary software you are teaching them to be helplessly dependent on a particular company. And that is not good for society as a whole. So, the schools should not do it. What the Kerala government is doing is the right thing and all other states in India should be doing this.

www.sooriyan.com

Tamil families take to the sea as they flee horror of a savage war
By Ashling O'Connor

Refugees have drowned as they sail to India on rickety fishing boats
WITH their worlds wrapped up in plastic bags, thousands of Sri Lankan refugees are risking their lives by crossing the Palk Strait to India to escape the fighting ravaging their homeland.
Since January more than 13,000 Tamils have completed the treacherous 20-mile voyage from Mannar to Rameswaran, a temple island in the southern state of Tamil Nadu, where they are dropped on Kodiakkarai beach to eke out an existence alongside 59,000 others in government-run refugee camps.
NI_MPU('middle');
They have paid between 2,000 and 8,000 Sri Lankan rupees (£10 to £40) each, a small fortune, for their berth on a rickety fishing boat that may not make the journey in rough seas. Many drown when the vessels capsize or when the boatmen, panicked by a chasing Sri Lankan navy ship, dump them on a sandbar several hundred yards from the shore.
Pathunamathan, 56, a fisherman from Trincomalee, and his wife and two daughters were lucky to be spotted yesterday by an Indian navy coastguard, who rescued them from such a predicament. His story reflects a worsening situation in an area that has been the focus of renewed fighting between the Sri Lankan Army and the separatist Tamil Tigers.
“We just left our house and ran,” he said, wet and shivering from his ordeal. “There is no secure place for Tamils.”
Packed on to trucks, the disorientated travellers are taken for questioning at the police station at Dhanushkodi before being found shelter in a camp where they receive a small government allowance.
The biggest of the 118 camps is Mandapam, originally built for the reverse journey in the 19th century when Tamils were sent to Sri Lanka by the British to work on the plantations.
Among its 7,000 inhabitants is Shantakumar, 32, a former driver for a Dutch refugee care centre in Kutcheveli. Clutching his daughter Dinogini, 11, he cries as he tells how he was unable to save his younger sister and her family from the 2004 tsunami. “I could not reach her,” he said. “I was trying to forget what I lost in the tsunami and then the fighting happened.” After a bomb blast on August 20, his brother was riding his motorcycle home and was pulled over for questioning by the Sri Lankan Army.
“They made him kneel down and they shot him in the head,” he said. “I saw it with my own eyes. Every time I think of it, I think I do not want to live in a country like that.”
Eight days ago he brought his wife and four children to India. They have joined people such as Udhayakumar, 18, who says that he left Trincomalee after his mother and elder sister were hacked to death by a Sinhalese mob after a bomb ripped through the town in April. “Whatever these people do to us, the Government is not bothered,” he said. “If the Sri Lankan Army treated Tamils equally we would not be here.”
So far this month officials have counted around 2,000 refugees but more are pitching up every day and there are unconfirmed reports that about 50,000 are waiting to follow. On Sunday at dusk two boatloads arrived despite the choppy sea and high winds. Most were from Trincomalee.
Mani, 40, and his wife and five children left all their possessions behind. The plastic bag of betel wrapped into his lungi, a wraparound cloth, was the only thing he had salvaged. Logeswary, eight months pregnant, had forsaken her husband, a Sinhalese.
The Tamil Nadu government has some sympathy with the refugees who share their mother tongue. The central Government too has reacted to their plight, committing 400 million Indian rupees in July.
The apparent inaction on the part of Sri Lanka has been used as a political lever by the Tigers to embarrass the Government in Colombo. In response to accusations of apathy, the Sri Lankan Navy in July burnt 75 fishing boats. It disrupted the flow of human traffic only briefly. The special constables at Dhanushkodi are used to the ritual of taking names and segregating families. “Every night it is like this,” said one.
While most refugees complain of relentless harassment by the Sri Lankan Army, some come with stories of persecution by the Tigers if they did not agree with their politics.
Sasikala, 28, fled after her husband, a leader of a rival Tamil group, was dragged out of his house by rebels, tied to an electricity post and shot. She sold her gold earrings in Mannar to pay for the boat trip to India but her parents could not afford to follow her.
The 2002 ceasefire is officially still in place but the thousands of Tamils fleeing Sri Lanka are evidence that the situation in the country is spawning a humanitarian crisis.
“These are the people caught in between,” said Chandarahasan, the founder of the Organisation for Eelam Refugee Rehabilitation, which is funded by Christian Aid to supplement the Indian Government’s relief effort.

Timesonline.co.uk / September 12, 2006

Giftmüllskandal in Elfenbeinküste weitet sich aus

Der bislang größte bekannt gewordene Giftmüllskandal in Afrika weitet sich aus. Mittlerweile seien mehr als 7400 Menschen wegen Atembeschwerden und anderer Vergiftungssymptome behandelt worden, sagte Carlo Piccinini vom Internationalen Komitee vom Roten Kreuz (IKRK) in Abidjan. Die Zahl der Toten stieg nach offiziellen Angaben auf fünf, unter ihnen drei Kinder. "Wir kennen noch immer nicht die genaue Zusammensetzung des Giftstoffes und welche gesundheitlichen Folgen es haben kann", sagte Piccinini.

Vorwürfe werden lauter

Oppositionelle Medien in der Elfenbeinküste werfen der Regierung Mitverantwortung für die illegale Lagerung der giftigen Abfälle vor. "Auch Präsident Laurent Gbagbo wusste Bescheid, aber er hat bewusst weggesehen", schreibt die Zeitung "Le Jour Indépendant" am Montag. In den Niederlanden ermittelt die Staatsanwaltschaft, ob ein Rechtsbruch vorliegt. Ein von dem niederländischen Unternehmen Trafigura Beheer BV gechartertes Schiff hatte Mitte August etwa 400 Tonnen Ölabfall im Hafen von Abidjan gelöscht. Die Abfälle waren auf mehreren Deponien in dicht besiedelten Vierteln gelagert worden.

Größter Giftmüllskandal in Afrika

Nach Ansicht von Umweltschützern handelt es sich um den größten Giftmüllskandal, der je in Afrika bekannt geworden ist. Europäisches Recht verbietet jede Ausfuhr gefährlicher Abfälle in Entwicklungsländer.

Sri Lankan army 'in rebel area'
bbc, Monday, 11 September 2006, 06:44 GMT 07:44 UK

Civilians are fleeing the fighting in northern JaffnaThe Sri Lankan army says it has moved into Tamil Tiger rebel-held areas in the north, after fighting between the two sides left 33 soldiers dead.
The military said its troops had advanced about 1km (0.6 miles) into the Jaffna peninsula and captured rebel forward defence lines.
The latest clashes broke out in the Muhamalai area of northern Jaffna.
The government accuses the rebels of starting the fighting by attacking their frontline positions.
An army official has said up to 130 rebels may have been killed in the recent flare up of hostilities, although the rebels say fewer than 10 of their fighters have been killed.
The Muhamalai checkpoint is one of the focal spots of the fighting in the Jaffna peninsula - on one side is government land; on the other, Tamil Tiger-controlled territory.
Renewed fighting
On the pro-Tiger website Tamilnet, the rebels claim that the Sri Lankan army has suffered heavy casualties. The army says more than 100 soldiers have been wounded in the offensive.
Both sides have been inflating the losses on the other side. Independent verification is impossible.
Renewed fighting in Sri Lanka's 20-year civil war began in late July, with air strikes on rebel territory amid a dispute over a blocked water supply.
A 2002 ceasefire still technically holds, although both sides accuse the other of trying to force a full-scale return to war.
The fighting has effectively cut access by road to and from the Jaffna peninsula, leaving thousands of people trapped and running short of vital supplies.
Ships have been sent by the government and aid agencies to bring supplies to the area and evacuate civilians.

Improving' Castro to attend summit
Tuesday 05 September 2006, 16:40 Makka Time, 13:40 GMT
Aljazeera.net

Fidel Castro, the Cuban president, has said the worst of his health crisis is behind him and he is ready to attend a summit next week.
However, the Cuban leader said in a statement published on Tuesday that a full recovery from the undisclosed illness that has seen him lose more than 18 kg in weight and forced him to turn over power to his brother would take a long time.
"One can say that the most critical moment is behind us. Today I am recovering at a satisfactory pace," he said in a message to the Cuban people published by the ruling Communist Party newspaper Granma on its website, with photographs of him reading and writing in a rocking chair.
But he added: "We must all understand also that, realistically, a full recovery will take a long time, like it or not.
"At this time I am in no hurry at all and no-one should be in a hurry. The country is going well and advances."
Summit
Castro said he would receive foreign dignitaries in the coming days, but indicated the meetings would not be in public.
"One can say that the most critical moment is behind us. Today I am recovering at a satisfactory pace... We must all understand also that, realistically, a full recovery will take a long time, like it or not"
Fidel Castro,Cuban leader
Cuba is to host a summit of the Non-aligned Movement of 116 developing nations next week in Havana.
Many nations from Africa, Asia and Latin America will be represented and some 50 heads of state are due to attend.
Castro is not expected to be strong enough to host the event, but a brief appearance has not been ruled out.
Castro, 80, said he lost 18.6 kg in a few days after undergoing emergency surgery to stop intestinal bleeding caused by an unexpected health problem on July 26.
Secrecy needed
He asked the country to understand the need to withhold information about his health. His illness is a state secret to avoid helping his enemies in the United States, officials say.
In the Granma pictures, a thinner Castro appeared in pyjamas and slippers in what looked like a hospital room.
He said the last of his stitches was removed after 34 days of convalescence and he has been busy proof reading a second edition of a book of interviews he gave Spanish journalist Ignacio Ramonet.
Castro, in power since a 1959 revolution, ceded the presidency and leadership of the ruling Communist Party temporarily to his brother Raul on July 31.
Reuters

SLN Dvora vessels sunk, one damaged in Jaffna
[TamilNet, September 02, 2006 04:04 GMT]

Two Dvora Fast Attack Crafts were sunk and another damaged in the clashes that took place in the seas off Vadamaradchi Point Pedro Munai, Sri Lanka Navy sources in Jaffna said. The SLN sources claimed that they had destroyed several Sea Tiger vessels. Heavy fighting was reported from 9:00 p.m. Friday till 4:00 Saturday morning between the Sea Tigers and the Sri Lanka Navy.
The damaged Dvora FAC was towed back to Kankesanthurai (KKS) harbour, the sources added.
Around 30 SLN sailors were missing, the sources further said.
SLAF aircrafts and helicopters were observed conducting a search and rescue operation over the sea Saturday morning as addtional troops were rushed to the coastal areas.
The SLA troopers who temporarily vacated their posts along the coastal areas returned to their posts around 5:00 a.m. and the civilians who fled their houses were also seen returning to their houses around 7:00 a.m.

Sri Lanka navy sinks Tamil flotilla
Saturday 02 September 2006, 8:56 Makka Time, 5:56 GMT /www.aljazeera.net

The Sri Lankan navy says it has sunk 12 Tamil Tiger boats overnight in a naval battle off the island's northern tip.

Dozens of rebels were also believed to have been killed in the fighting. The clash at sea near the besieged army-held Jaffna peninsula comes amid a five-week bout of renewed civil war after four years of ceasefire, and as the army seeks to wrest control of rebel territory near a strategic port in the island's northeast. A military spokesman said: "It was a major attack. There were 20 rebel boats. We were able to destroy 12 LTTE craft, including five LTTE suicide boats," a military spokesman said.
"They were humiliated in their so-called seas and withdrew." The spokesman said he believed at least 75 Tigers had been killed, but there was no independent confirmation. The Liberation Tigers of Tamil Eelam (LTTE) was not immediately available for comment. The military spokesman said two sailors were injured and two navy fast-attack boats were slightly damaged by gunfire in the battle, which raged through the night and into the early hours of Saturday.
Rebel plan He believed the Tiger flotilla had been seeking to attack a northern naval base at Kankasanturai (KKS) on the Jaffna peninsula, which is cut off from the rest of the island by rebel lines and where there are severe food shortages. "I feel like they were doing something to disrupt KKS to damage supply lines to the north," he said. The army is trying to take the Tiger-held town of Sampur, where the rebels are in artillery range of a major naval base in the northeastern harbour of Trincomalee and able to disrupt a key maritime supply route to Jaffna. Fourteen soldiers have been killed and 92 wounded since that offensive began on Sunday. The army estimates about 120 rebels were killed. The military said Jaffna itself was quiet after days of artillery battles, and residents - thousands of whom want to evacuate to Colombo after weeks being trapped in the enclave - were hopeful civilian flights would soon resume to the capital. Reporters Without Borders meanwhile voiced concern at the abduction of another Tamil media worker just days after a Tamil journalist was kidnapped and later released. Several Tamil journalists have been killed so far this year. The government is preparing to send a second shipment of food aid and emergency supplies to Jaffna, which is expected to sail on Sunday. Humanitarian workers say the government is hampering the delivery of supplies such as medicines to rebel areas. "We are being denied proper access to LTTE areas by the security forces and the government," one aid worker said.
Reuters

The great cola controversy
By Firas Al-Atraqchi above is right next to the asp:img closing tag with -->Monday 28 August 2006, 15:23 Makka Time, 12:23 GMT

In what is becoming a raging debate over the safety standards of bottled carbonated soft drinks in India, the New Delhi-based Centre for Science and Environment has dismissed government findings that Coca-Cola and Pepsi are not harmful to human consumption.
Disputing studies conducted by the ministry of health which gave the cola companies a clean bill of health as "junk science", the CSE on August 23 reiterated its position that "colas are not safe" and pressed for greater government transparency over the issue.
But Anbumani Ramadoss, India's health minister, told parliament that further testing of the cola products was necessary.
"I have stated in my answer that we are not contradicting the CSE report," he told the media. "It is not that the report is right or wrong. Currently it is inconclusive and we need more details."
The CSE says that the health minister told parliament a total of "two" bottles were tested by the government, which he has used to give the cola companies a certificate of safety. Another 28 bottles have been tested in Gujarat, for which no details are available.
"This is dangerous, as it amounts to misleading us about the health impacts of these drinks," the CSE told Aljazeera.net.
On August 25, the CSE said it had been threatened with legal action by pesticide companies for its campaign against pesticide residues in soft drinks. A CSE press release said: "The pesticide industry has been behaving like the proverbial bully. It should immediately stop these intimidating tactics. We dare it to take us to court."
Sunita Narain, CSE's director, said: "The right of individuals and organisations like CSE to carry out action in public interest and in favour of public health cannot be questioned. It is a right to hold industries and governments accountable for their action, and should be strengthened - not suppressed."
The CSE is also asking the government to divulge its testing methodologies, its sampling and whether it will provide this information to the Bureau of Indian Standards.
Aljazeera.net interviewed the CSE's Shachi Chaturvedi.
Aljazeera.net: What were the high pesticides residues present in the cola products? Are they fatal to human consumption?
Shachi Chaturvedi: We tested 57 samples collected from across India (12 states, accounting for some 30% of the country's bottling plants), and found pesticide residues that were 22-24 times above the levels in all the samples. We found Lindane, Chlorpyrifos, Malathion and Heptachlor.
The bottles were tested using a methodology which, three years ago, was examined and endorsed by the Joint Parliamentary Committee (JPC).
Moreover, the presence of pesticide residues was additionally confirmed with gas chromatography/mass spectrometry (GC-MS) and all its spectra confirm pesticide residues.
Pesticides are used to kill pests, and contain extremely toxic elements. They get into our food chain and keep bio-accumulating in our body over a long period of time. A host of studies done across the world have pointed to the link between pesticides and diseases such as cancer, neurological disorders, foetal problems etc.
When you say levels, do you mean normal safety levels? By levels we mean the standards finalised by Bureau of Indian Standards (BIS), but which have not been legally notified. We have taken these standards as the benchmark against which we have tested the soft drinks for pesticide residues.
Our position has been and will always be notification of standards for pesticides in the final product, soft drinks. And we maintain this position.
Has the Indian government taken note of this?
It claims it has. But it has not yet done what we are asking for: notifying the standards for pesticide residues in soft drinks, so that soft drink companies are forced to meet these standards and provide clean, safe products to consumers. Some Indian states have banned Indian subsidiaries of Coca-Cola and PepsiCo from manufacturing and selling soft drinks. Do you expect more states to follow?
We do not support the bans: banning is not the solution, regulating is. But the states are forced to ban in the absence of a central regulation. We cannot say whether other states will follow suit - it is their choice. Anbumani Ramadoss, federal minister of health and family welfare, has questioned your findings, but the CSE claimed the minister is focused on industrial health, not people's health. Is a war with the government brewing over this matter?
It is not a war. We will, as always, work with the government to realise our aim - notification of the standards. If you recall, the same thing had happened in 2003. The then health minister had given a clean chit to the companies, and a JPC was constituted to look into our report - and we were vindicated.
We stand by our report and findings. A UK lab's report for Coca-Cola has said that the finding of heptachlor by CSE was questionable because it has been banned in India since 1996. How do you account for their report?
The UK lab knows nothing about tropical toxicology. Heptachlor has a long half-life. It can remain in the environment for 20 years after a ban on it comes into effect - so what they are saying is complete hogwash.
Moreover, there have been numerous post-1996 studies in India which have found heptachlor in various food products. Have you met with representatives from Coca-Cola and/or Pepsi?
Not yet. But both of them have expressed a desire to meet with us. If we meet them, we would do so to discuss only one thing - how soon can the standards be notified. Where do you conduct your tests? Who funds your research?
We conduct our tests at our own Pollution Monitoring Laboratory in Delhi. It is a small, but state-of-the-art facility. We have all the necessary equipment and expertise to conduct such tests. We conduct all our research for public interest. We get our funds from a variety of sources - including the government and foreign bodies like the Swedish International Development Agency. Will the Coca-Cola/Pepsi debate lead to revisiting the transparency of health standards in India's food and beverages sector?
We are definitely aiming for that, and are hoping to achieve it. If the government insists on its position, what will your next step be? Have you considered an international scientific arbiter? Do you oppose or support sending lab results to outside labs for secondary testing?
We will deal with our government and government agencies and see no need for an international scientific arbiter.
Also, we firmly stand by our laboratory study. We are now ISO 9001: 2000 certified and have confirmed our study by using the advanced GC-MS equipment. So we see no need to get secondary testing done from labs outside.
Aljazeera